APK Algehele persoonlijke keuring

Wat ze je niet vertellen over je gezondheid!

Enkele maanden geleden nam een goede vriend van onze zoon de beslissing om niet meer verder te willen leven. Onverwachts, toch wel verwacht, maar gehoopt op wat anders.
Verdriet is niet te beschrijven, onmacht als ouders en familie, maar ook de omgeving, school en hulpverlening.
Wat als? de vaak gestelde vraag.

Van de week ontving ik een mail van school, “In de klas van uw zoon/dochter heeft zich een crisissituatie voorgedaan”.
Onze zoon vertelde dat er een jongere voor de trein wilde springen en een andere jongere een overdosis wilde nemen, beide jongeren zijn er gelukkig nog.

Mijn moederhart breekt, ik besef me dat we het als ouders niet altijd (soms nooit) goed doen in de ogen van onze kinderen, dat we altijd, met de kennis die we hadden, het beste met ze voorhebben.

“Life is simple its just not easy”

Een spreuk die in mijn keuken hangt, en hoe waar is dat. Leven is eigenlijk heel simpel, vooral vanuit je eigen perspectief, maar met alle factoren, lees: regels en verwachtingen van anderen; is het niet altijd makkelijk om je leven te leven zoals je zelf zou willen, dat simpele.

En als je dan ook nog overtuigingen hebt zoals:
“Alles mag, maar niet alles is nuttig.” “Alles mag, maar niet alles is goed voor een ander.” “Denk niet alleen maar aan jezelf, maar denk vooral aan de anderen”.

Hoe kan je nu alles mogen doen, terwijl je niet weet wat nuttig is? Daar kom je toch alleen maar achter als je het uitprobeert? Maar niet aan jezelf denken en vooral aan anderen denken, maakt dat je je eigen ik niet kan ontdekken en dan dus ook niet weet wat nuttig is, laat staan wat nuttig is voor jou!

Impasse? Dilemma? keuzestress? Dit is niet alleen aan de orde bij onze jongeren, maar ook bij menig volwassenen in deze tijd.

Stress, je down voelen, depressief voelen of zijn, burn-out raken of PTSS hebben, de rode draad bij allen is overbelast zijn.
Overbelasting van je werk is de eerste link die men legt, maar het is tegenwoordig niet alleen meer het werk, het is ook school, en zoals ik al eerder benoemde, onze omgevingsfactoren, het “moeten”, onze maatschappij.

Mijn vraag aan jou:
Als jouw leven simpel zou zijn, hoe ziet je leven er dan uit? gelijk aan dat wat je nu leeft of toch wel anders? Wat zou je aanpassen, willen veranderen? Heb je de energie om dit te doen?

Tijdens mijn burn-out had ik het diepe verlangen om weer te gaan leven, maar had ik de energie niet om mijn gedrag aan te passen, om te gaan genieten van het leven. Ondanks de handvatten, tips en trucs die ik van mensen om mij heen en hulpverleners kreeg, lukte het mij niet en raakte ik gefrustreerd, want hé, dit moest toch werken!.
Mijn lijf zei letterlijk en figuurlijk: “de portemonnee is leeg, dus er is geen geld om energie te gebruiken” Ik kon nog amper mijn bed uitkomen en ik bleef als het ware rondjes draaien in mijn hoofd, “ik moet maar het lukt niet”. Ruim anderhalf jaar heeft het geduurd voordat ik weer kon gaan leven.
De gouden tip die ik kreeg was om naar een orthomoleculair therapeut te gaan, iemand die kijkt waarom je lijf zegt dat de portemonnee leeg is. Dat gesprek was het begin van mijn simpele leven (wat overigens nog steeds niet altijd makkelijk is, maar wel nuttig 😉 )

Ik leerde dat alleen praten niet genoeg is, je lijf heeft energie nodig om te kunnen leven, en als je het geen energie geeft kan je het ook niet uitgeven.
Ik bedoel, als je diesel in een benzine auto tankt, maak je de auto kapot hij stopt met rijden. Je auto breng je ieder jaar naar de APK en soms ook nog tussendoor voor onderhoud zodat je weer flinke kilometers de weg op kan.
Zie je lichaam als vervoermiddel, het heeft de juiste brandstof nodig om te kunnen leven.

Weet jij welke brandstof jouw lichaam nodig heeft?

heb jij al weleens een apk (algehele persoonlijke keuring) gedaan?

Mijn missie is jou uit te leggen welke connectie er is tussen je depressie/burnout en je lichaam, kortom de relatie tussen je brein en je darmen. Jou te leren welke energiebronnen je lijf nodig heeft om weer te gaan leven, het alles mag maar niet alles is nuttig principe te leren, zodat je zelf keuzes kan maken die bij jou passen.

Mijn hoop is dat de samenwerking tussen psyche en lichaam bekender gaat worden, zodat we onze jongeren kunnen bijstaan, waardoor ze de energie krijgen en houden om te blijven leven.