Trauma het Griekse woord voor verwonding.

Wij leggen trauma uit als:

Een trauma is het meemaken van een zeer ingrijpende en heftige situatie die je niet goed hebt kunnen verwerken, los hebt kunnen laten.
De situatie varieert van een ongeluk, een verlies, seksueel misbruik of geweld, het is iets wat een diepe indruk op jou achter heeft gelaten. Soms is het niet een losse situatie maar zijn het meerdere situaties, of een langdurige periode (speelt vooral bij seksueel misbruik, maar ook werk gerelateerd zoals in hoog risicoberoepen).

Het levert vaak blijvende spanning op, in veel gevallen lichamelijke en psychische klachten zoals angst, verdriet, slapeloosheid, flashbacks, nachtmerries, maar ook schuldgevoelens en/of boosheid zijn aanwezig.
Wordt het trauma niet (goed) verwerkt spreken we van PTSS.

De gevolgen van de verwonding.

De verwonding, het trauma, zuigt je leeg, je bent jezelf niet meer!
Het systeem waar je in leefde, dat er eigenlijk is om jou te beschermen, werkt nu tegen jou! Dat systeem kan zijn: je werk, je leefomgeving, je lichaam, je gezondheid, jouw natuurlijke staat van zijn, dat werkt je tegen.
Of het nu gevoelsmatig is of reëel, dat is niet wat de buitenwereld voor je bepaald, het is jouw gevoel, jouw emotie, jouw geest, jouw trauma!

Het lijkt wel of je de connectie met een kwaliteit in jezelf bent kwijt geraakt, je bent niet meer die stoere man die de wereld beschermt, voor zijn gezin klaar staat of die stoere vrouw die alle ballen hoog houd, werkt en voor haar gezin zorgt. De energie is op, je lontje kort, en je weet eigenlijk niet zo goed wat je overkomt.

Ik heb weleens gehoord dat men te horen kreeg dat ”je uit de slachtofferrol moet stappen” want als je van de slachtofferrol je identiteit maakt zou je meer aandacht krijgen en dat was nu net wat je niet nodig hebt!
Waarom zou je zo’n opmerking maken? omdat je trauma niet begrijpt? omdat je geraakt wordt en niet om kan gaan met dat wat het in jou losmaakt? Omdat je niet de aandacht kan geven, een arm om iemand heen kan slaan op het moment dat dat nodig is? Laten we geen stempel drukken en alleen naar de buitenkant kijken, aan de binnenkant gebeurt zoveel, dat kunnen we ons niet voorstellen.

Trauma, PTSS, stap je niet zomaar even overheen, is niet zomaar opgelost, genezen of hersteld. Het is een proces waarin je de connectie met jezelf mag herstellen, en dat begint met het leren kennen van wie je nu eigenlijk bent, waar en wanneer je grenzen overschreden zijn en hoe je dit in de toekomst kan voorkomen.

De kennis over verwonding herkennen en erkennen.

Als je kennis hebt over je lichaam, kan je gaan herkennen en erkennen waar het minder goed gaat, waar verwonding is.
Genetica speelt hier ook een rol in want in ons DNA is “vastgelegd” of je goed of minder goed met stress om kan gaan. Voeding en leefstijl, relaties, (werk)omgeving zijn de omgevingsfactoren die mede bepalen of je genen aan of uitgezet worden op de juiste manier, de epigenetica.
Een heftige situatie kan er dan ook voor zorgen dat je genen niet meer uitgezet worden en jij in de stress blijft hangen, dat de verwonding, je trauma, PTSS wordt of een andere lichamelijke ziekte.

Door goed voor je lichaam te zorgen, het de energie en de voeding en rust te geven die het nodig heeft, kan je je genen ondersteunen en trauma herstellen.

Zie het als een horloge met allemaal radertjes, als daar stof en vuil tussen komt te zitten, een veertje springt, draaien de radertjes niet lekker meer.
Soms doet WD40 wonderen, en soms is er meer voor nodig om alles weer soepel te laten draaien.

Wil je weten hoe of wil je hulp om jouw verwonding te herstellen, jouw genen weer op de juiste manier laten functioneren, neem contact met me op.