Waakzaam en dienstbaar zijn is je werk, maar ook je leven!

Waakzaam en dienstbaar zijn is je werk, maar ook je leven!

Waakzaam en dienstbaar zijn betekent dat je vooruit kijkt, inspeelt op gevaar, ogen en oren bent voor anderen. Je hebt mensenkennis, bent continu bezig met schakelen tussen eigen emoties en de realiteit van dat moment. Daarnaast sta je altijd aan om levens te redden, sporen te zoeken en te volgen, aan om waakzaam en dienstbaar te zijn. 

In je werk ben je hier goed in, je geniet ervan om steeds maar te schakelen, zonder moeite stap je uit als er gevaar dreigt om de ander ten dienste te zijn. 

Doordat je vooruit kijkt weet je welke stappen te zetten, en bijna zonder nadenken zet je deze ook. 

Je handelt met de wet in je gedachten, de regels die zijn opgesteld, maar door de discretionaire bevoegdheid kan je zelf bepalen welke stappen je goed acht op dat moment, welke er nodig zijn, zoals aanpassen of actie ondernemen.

Hoe is de waakzaamheid in je eigen leven? 

In je werk trek je het uniform aan, zet je je pet op en ga je doen wat je is geleerd. Ondanks alles is er altijd het menselijke stukje van emoties, daar is geen opleiding voor. 

Het werk is niet altijd leuk en makkelijk, er gebeuren nare dingen, je ziet dingen die anderen niet zien en die zijn niet altijd even fris of gezond. Vaak worden emoties afgedaan met grapjes, blijf je stoer, stop je emoties weg of laat je niet het achterste van je tong zien. 

Onbewust slaan de niet verwerkte emoties zich op in je lichaam en daar gaat het nu net mis.

Te lang ga je door, zonder de signalen te zien of voelen. Je schakelt niet een tandje terug, neemt geen echte rust, maar liever een biertje. Door de wisseldiensten heb je geen dag en nacht ritme en eet je wanneer het uitkomt. Tijdens de avonddiensten is het vaak een snelle hap, en als het even meezit kan je rustig eten, maar 9 van de 10 keer verstoort een melding je eetmoment. 

Als je dan ook nog een gezin thuis hebt, wil je tijd doorbrengen met hen, slapen is dan een dingetje, soms kort, soms prima, maar echt tot rust komen lukt niet. 

Hoe waakzaam ben je naar je eigen lichaam?

Na al die jaren waakzaam en dienstbaar zijn in je uniform, komt er een moment waarop je ontdekt dat je niet waakzaam en dienstbaar was naar je lichaam. Je slaapt onrustig, je komt een paar kilo aan, hebt minder energie dan voorheen, ondanks dat je sport. Je gaat niet meer dagelijks naar het toilet voor een “grote boodschap”. Je voelt je niet meer zo vrolijk, je merkt dat je hoofd constant aan staat. Zijn het beelden van wat je hebt meegemaakt, dingen die je moet regelen?

Kortom je zit niet lekker in je vel, en dat zien ze op het werk niet, maar thuis wel. Je lontje is wat korter, je kan minder hebben en ondertussen verlang je naar rust. 

Je voelt je uitgeput, ledematen vallen soms uit, je vergeet van alles, nee dit schiet niet op. Om je heen heb je collega’s zien uitvallen met een diagnose variërend van stress, burn-out tot PTSS, en jij maar denken “dat overkomt mij niet”, maar nu, nu twijfel je!

Besef dat het niet te laat is om waakzaam en dienstbaar naar jezelf te worden. Ondanks dat je denkt dat je gezond eet en leeft, vraagt je lichaam meer zoals herstel van je slaapritme, maar voor de vraag naar energie. 

In periode van veel vragen van je lichaam verdwijnen vitamines uit sneeuw voor de zon uit je lichaam. Ga niet zelf rommelen met vitamines en supplementen, maar laat een professional met je meekijken zodat je de juiste herstel route neemt. 

Hulp nodig om waakzaam en dienstbaar te zijn naar jezelf?

Neem contact op dan help ik je verder